Monthly Archives

januari 2010

koken met Lieve

Over eten enzo

Ik was een grote fan van de ter ziele gegane site Kokeneten. Ik weet niet precies wat er mee is misgegaan, maar veel activiteit valt er niet meer te bespeuren. De gedachte “Toeme, dit zou nog eens iets voor kokeneten geweest zijn”, passeerde al vaak, en wat beter dan een eigen blogue om wat receptjes met jullie te delen nietwaar. Ik hou van redelijk eenvoudig, weinig afwas, lekker. Gezond met mate, ge moogt nooit overdrijven in 1 of andere richting vind ik. Foto’s vind ik ook een must, anders begin ik quasi nooit aan een receptje. Wegens een laptop-switch ben ik de meeste foto’s die ik al bijeen had gesprokkeld kwijt, dus jullie zullen moeten wachten tot ik alles weer eens gemaakt heb, voor het hier kan verschijnen.

Eentje dat ik wel nog staan had, was dit: Kalkoenlapjes met mozzarella uit het Colruytboek “Smakelijk 1”. Het voldoet aan al mijn eisen: gemakkelijk, alles in ene pot, echt tamelijk gezond en om de vingers bij af te likken. Eigenlijk staat het in het boek als Varkenslapjes met mozzarella, maar ik vind een kalkoenlapje lekkerder. Ge moogt uw vlees zelf kiezen in feite: het werkt met varken, gevogelte of kalfsvlees.

Nodig:

–       4 vleeslapjes (ik neem er 3 voor 2 personen)

–       800g tomaten in stukjes (= 2 blikken)

–       1 bolletje mozzarella

–       een halve groene + een halve rode paprika

–       2 teentjes look

–       een handje gemalen parmezaan

–       olijfolie

–       kappertjes (ik laat deze er uit wegens geen liefhebber)

–       1 klontje suiker (of wat losse rietsuiker)

–       een kop bloem

–       Kruiden: basilicum, oregano, paprikapoeder, peper en zout

Bereiding:

Maak eerst de saus. Laat de olijfolie in een kookpot of grote pan warmen en voeg de versnipperde (of geperste) teentjes look toe. Voor deze beginnen te verkleuren, voeg de blikken tomatenblokjes toe. Kruid met paprikapoeder, oregano, basilicum, peper en zout. Doe er ook de suiker bij. Ook de kappertjes mogen toegevoegd worden. Laat het geheel 20 minuten zonder deksel pruttelen.

Wentel intussen het vlees door de bloem. Bak dit aan beide zijden goudbruin (enkele minuten volstaan). Kruid met peper en zout.

Giet vervolgens 1/3 van de saus onderaan in een brede ovenschotel. Schik er de kalkoen (of…) lapjes op. Overgiet met de rest van de saus. Snij de halve paprika’s in ringen en de mozzarella in schijfjes. (Ik neem 6 ringen in totaal, aangezien 1 bolletje mozzarella in 6 schijfjes kan gesneden worden). Druk de ringen in de saus en vul ze met een schijfje mozzarella.

Laat gedurende 30 minuten bakken in de oven op 180 graden. Het boek raadt aan er tagliatelle bij te serveren, ik vind het lekkerder met stokbrood (doppen maar!). Een slaatje kan er ook nog bij indien gewenst.

Et voila, eerste receptje is een feit, smakelijk aan wie het wil uitproberen!

handenarbeid

Amigurumi

Ja, ik pleit schuldig: ik heb de nieuwe hobby echt helemaal schaamteloos gepikt van haar. Ze mag dan van mij ook een verzoekske doen, ik wil ter compensatie wel één of ander beest crocheren. Liefst geen hele zoo, voor de rest ga ik niet zagen.

Momenteel liggen de haakactiviteiten stil, omdat ik zo stoutmoedig ben geweest wol te bestellen in een winkeltje op de boerenbuiten. U wist het of niet, maar hier moeten ze het schaap eerst zelf nog scheren en dat neemt enige tijd in beslag. Maar we hebben geduld, ik was het gelijk toch al een klein beetje beu aan het worden. Ahum.

De oogst tot nu toe (klikken voor groot):

Uncategorized

Wiebennekik?

Lieve, aka ninfita, aka ninfje, wegens veelvuldig vergeleken met een elfje omwille van bleke huid, smal gezicht en grote oren. Affiniteit voor de Spaanse taal gecombineerd met puberale fantasie transformeerden elfje ooit in ninfita. Afgekort ninfje.

27-something. Als ik mijn geboortecertificaat mag geloven. De politicus aan de deur die rechtsomkeert maakte omdat “ik waarschijnlijk nog niet mocht stemmen”, denkt er vermoedelijk anders over. Alsook de dame die me met nieuwjaar vroeg hoe mijn examens in het middelbaar waren geweest.

Klinisch psychologe afgestudeerd aan de UGent. Na jaren arbeiten in de sector Bijzondere Jeugdzorg, even het professionele spoor bijster.

Samenwonend te Oost Vlaanderen met een Apple-verslaafd lief. In het bezit van zwarte kat Billie en koddige cocker Belle.

Een passie voor eten en koken, maar geen inspirationeel wonder. Ik volg alleen recepten en kookboeken.

Had ik veel centen en plaats, dan liep ik hier dagelijks rond in een tuin à la Jamie Oliver alwaar ik vrolijk zou struikelen over de tomaten, pompoenen, rapen en kooltjes. Voorlopig stel ik het met mijn verse kruidenbakken op het terras en jaarlijks enkele minikomkommertjes van 1 te dure plant.

Eet en maakt liever een pot stoverij met verse frieten, dan een kwarteltje op een bedje van zalfjes van infusies. Die stoverij hoort dan wel minstens 4 uur te pruttelen in een Creusetpot, dat dan weer wel.

Nogal behoorlijk lui, tenzij van iets gebeten. Dan is er geen houden meer aan. Tijdelijk voorbeeld: beesten haken. Langduriger voorbeeld: schoenen kopen.

Zot van reizen, al heb ik wat dat betreft nog lang niet genoeg op mijn palmares staan. Droombestemming: Australië. Het Australië van Ramsay street en Summer Bay. Ook zot van flauwe soaps, zoals u merkt.

Blogster van het eerste uur. Ik blogde reeds toen daar nog amper media voor bestonden. Een kleine tien jaar geleden ontsproten de eerste publieke schrijfsels mijn brein. Ik ging van redbox naar blogspot om te eindigen in donkere afgesloten lagen van het www, daartoe gedwongen door een privé leven dat anno 2005 iets teveel begon te lijken op een slecht Flairartikel. Of een seizoen van Thuis meets Familie featuring Days of our Lives. Ik dook onder en gooide voortaan enkel nog zielenroerselen bloot ten aanzien van zeker-bekenden. Ik heb die tijden vaarwel gezegd, alsook de bijhorende blog die eigenlijk gewoon een flauwe forum lay-out had en de naam blog niet waardig was.

Om maar te zeggen: I’m back!