Monthly Archives

september 2011

overpeinzingen

Exotische liefde

Het was eigenlijk al in de tijd van Tienermoeders dat ik dacht: ‘Verdorie, daar moet ik toch eens een stukje aan wijden’. En toen kwam Exotische Liefde, een tweedemacht van Tienermoeders. Mensen kijken, mensen reageren, mensen twitteren en vooral: mensen lachen. Ik kijk en ik denk: ‘Ik moet een stukje schrijven’. Niet dat ik zou peinzen dat ik belangrijk of invloedrijk ben (hahaha, met mijn 10 lezers!), maar soms overmant mij zo het gevoel dat ik eens heel eventjes ergens tegenin moet gaan, omdat het net wat te gortig wordt.

Onder de hashtag #exotischeliefde zal u al behoorlijk snel de teneur van de reacties kunnen opmerken. Ik wil geen exacte tweets citeren, maar een willekeurige greep uit het aanbod omhelst ondermeer: ‘achterlijke mensen, domme kloten, ezels, dwazen’, en ik bespaar u liever het ander moois. Om 1 of andere gekke reden ontneemt een dergelijke programma ons met plotse ingang respect, fatsoen, en staat het ons toe wild in het rond te gaan schelden. Men beoordeelt en veroordeelt de deelnemers als ware het een soort koebeesten, het leven temidden ons ‘deftige en normale’ mensen niet waardig. En bovendien: dat met ons belastingsgeld! Schandalig! De televisiemakers bereiken hiermee hun ultieme doel: veel respons, verontwaardiging, genotvol afgrijzen. De deelnemers worden slachtoffer van hun eigen naïviteit.

Mij bekruipt eigenlijk alleen maar een heel erg akelig, triest en toegegeven: beetje boos gevoel. Vind ik het slim dat den Johnny voor de honderste keer in de val van een Russische schone trapt? Neen. Vind ik het koosjer dat Marc het doet met een achttienjarige jongen? Neen. Vind ik Danny eigenlijk gewoon heel tragisch? Ja. Denk ik 1 keer: ‘achterlijke mens, gij moogt zomaar stemmen of wat, debiel ‘? Eerlijk en oprecht: neen.

(En om u voor te zijn: kijk ik naar dit soort onzin? Ja. Mijn oneindige fascinatie voor de mens zal er vast wel iets mee te maken hebben, net zoals mijn liefde voor onzin op TV die mijn hoofd leegmaakt. Al doet Exotische Liefde dit duidelijk eigenlijk niet. Ik zal me verder weer toeleggen op Jersey Shore.)

Ik vermoed dat de meeste mensen enerzijds deelnemers van dergelijke programma’s als een soort microdeeltje van de samenleving zien. Eentje dat ergens in een uithoekje van uw stad woont, en waar u liefst persoonlijk niet teveel mee te maken heeft. Eentje waar u eens kan mee lachen en een beetje verontwaardigd kan om zijn, maar bij voorkeur geen praatje mee moet slaan bij de bakker. Anderzijds krijg ik vaak het gevoel dat wij gewoon beter slapen, als we ons massaal op een avond hoongelach en afgrijzen hebben getrakteerd. Lekker saampjes op onze intelligente Twitter, lachen om Johnny zijn gegoochel. Leuk toch? Onze oogjes vallen wellicht iets vlotter dicht bij het idee dat wij het toch eigenlijk écht wel geweldig goed doen in ons leven, in vergelijking met die domme marginalen. (Pardon my French.)

Nu weet ik niet wat uw voorstel is om met deze mensen om te gaan, maar ik kan u alvast de illusie ontnemen dat het een microdeeltje van de samenleving betreft, gehuisd in een krotwoning in een vieze hoek van uw stad. Zij zijn een deel van onze maatschappij, een aanzienlijk deel zelfs, en zijn net als u en ik mensen met een bepaalde achtergrond, rugzak, zwakke punten en jawel: ook capaciteiten. Aangezien we helaas niet meer in de Middeleeuwen leven (dacht ik), vrees ik dat de opties ‘hen in een vergeetput gooien’, ‘martelen tot de dood’ of desnoods ‘verbannen’ een beetje uitgesloten zijn. Aanvaarden dat iedereen er is, iedereen bovendien anders is, respect daarvoor hebben en er constructief iets mee gaan doen, lijkt mij persoonlijk een betere piste. Ik schreef het hier ooit al eens: de realiteit is zo divers, ze is verre van optimaal of ideaal, dus we kunnen er maar beter mee leren omgaan. Tenzij u wel voorstander bent van voorgenoemde barbaarse opties, in dat geval leest u misschien beter mijn stukjes niet. Het zal ons beiden wat frustratie besparen.

Dat gezegd zijnde op een vrijdagavond, nu moet u mij excuseren. Ik ga wat naar Astrid Bryan kijken.

Weekmenu

Weekmenu 1/10- 7/10

U gaat een paar dingen van vorige week tegenkomen, dat liep wat anders dan gepland. Ik had veel spinazie over van dit (lekkere!) pastagerechtje, dus ik draaide de overschot maar in een stoemp. (Allez, ik lieg, ik ga dat deze avond doen.) En bij spinaziestoemp hoort zalm en geen witte vis (volgens mijn innerlijke autist), dus de preistoemp met heilbot komt deze week aan bod. We belandden ook een keertje in de frituur (integraal de schuld van het lief, dat weze bij deze genoteerd), waardoor ik deze zondag maar eens ga koken. De groenseltjes voor dat gerecht liggen hier immers te verkommeren, en dat kan niet zijn. Bovendien past zo een gebraaddink wel bij de zondag vind ik, zo hier in de Vlaanders. En nu maar hopen dat ik zondag niet te lui blijk en we toch pizza gaan halen…

Ik ga me ook nog maar eens wagen aan lasagna, benieuwd welke spannende dingen er nu weer gaan volgen.

Weekmenu

Weekmenu 24/9 – 30/9

Het gaat misschien een beetje opvallen dat ik Dagelijkse Kost 2 heb gekocht, dus ik zeg het al maar op voorhand. Ik heb Dagelijkse Kost 2 gekocht.

Weekmenu

Weekmenu 17/9 – 23/9

Vorige week liep er 1 en ander anders dan gepland door een diepvries met vreemde kuren, maar die lijkt inmiddels weer gekalmeerd. Althans dat hopen we, want echt, bestaat er iets vervelender dan een plots kapotte diepvriezer? (Tuurlijk wel, maar kom, het scoort toch hoog.) Ik was ook vergeten dat ik op vrijdag niet zou koken maar van Komen Eten mocht gaan doen, dus het lief moest tot zijn grote opluchting geen tajine eten. Iedereen content.

Weekmenu

Weekmenu 10/9 – 16/9

  • Zaterdag: ik geloof dat het lief en de schoonpapa plannen hebben met mosselen en frietjes, ik ben geen mosselfanaat dus ik ga voor gebakken tong.
  • Zondag: afhaal
  • Maandag: Gebakken zalmfilet, verse spinaziepuree, garnaalsausje
  • Dinsdag: Bloemkoolgratin met puree en gehakt (Meus)
  • Woensdag: Vervolg gisteren
  • Donderdag: Ribbetjes met ovenaardappelen met feta en groenten
  • Vrijdag: Tajine: zoiets ofzo. (En dat gaat er niet uitzien als iets dat al eens is opgegeten, tss.)
Nino

1

Het is inmiddels al een week geleden, maar dat zoontje van ons, dat is inmiddels gewoon al een deel van de verjarende mensheid. Eigenlijk is dat toch wel een mijlpaal. Eerst telt men in dagen, dan in weken, maanden, maar jaren: daar moet ge toch even op wachten. Zo’n dag of 364 zelfs. Maar kijk, het is al zover!

Ik zal u niet vervelen met tientallen foto’s van een met slagroom besmeerde baby, eigenlijk hebben we die niet eens. Soms denk ik dat ik toch 1 of ander ouderkronkeltje mis, maar goed. Ik maakte wel een kroon, al moest ik snel toegeven dat ik die vaardigheid in de toekomst toch wat zal moeten bijschaven.

Photobucket

Er was natuurlijk wel een schone taart…

Photobucket

En veel lieve familie om die te helpen opeten.

Photobucket

Het kind las als een echte peuter zijn kaartjes…

Photobucket

… en is verder, als hij goed gehumeurd is, nog altijd een even zot spook.

Photobucket

Photobucket

Voor de rest: neen, hij slaapt nog altijd niet goed of door en ja, ik ben moe. Maar dat bent u beu gehoord en ik ook, dus dat komt goed uit.

En ja, dat was ook best een beetje raar, zo’n verjaardag met eigenlijk vooral slechte herinneringen. Maar we doen uiteraard vooral van count your blessings: zie dat daar eens zitten zeg!

Weekmenu

Weekmenu 3/9 – 9/9

Zeg, dat gerechtje van vorige week: zalig! Zeeduivel is niet makkelijk te verkrijgen, maar is wel meteen mijn nieuwe favoriete vis geworden. En in deze coole winkel kreeg ik er ook nog eens allerlei fijne weetjes over. Voor de rest vind ik het gerecht weer à la Meus geniaal: eenvoudig en oh-zo-lekker. Ge moet enkel wat moeite steken in de puree, en al de rest gooit ge gewoon op het bord. Warm aanbevolen dus.

Over naar de orde van de week:

  • Zaterdag: verjaardagsfeestje voor Nino (taart, hapjes…)
  • Zondag: afhaal
  • Maandag: Italiaanse burgertjes, broccoligratin, gekookte patatjes
  • Dinsdag: Pita maken met Turks brood, kippitavlees, rauwkost en sausjes
  • Woensdag: lief kookt: pappardelle met ragu van gehaktballetjes
  • Donderdag: vervolg gisteren
  • Vrijdag: naar ’t schijnt ga ik op restaurant. Jeej!