Monthly Archives

november 2012

Weekmenu

Week 1/12 – 7/12

Deze week was een – euhm – interessante week. Ik merk nu namelijk al 7 dagen het verschil niet meer tussen een dampende mosterdpuree, of puree met pakweg wat motorolie doorgezwierd. U lacht, maar het is echt zo erg. Daar staat ge dan met uw voor het jarige lief gebakken frangipannetaart, verse soepen die ge helaas van geen 100 km kunt afkruiden en weekmenuutjes vol – vermoedelijk – lekkers. Om nog maar te zwijgen van de normaliter feilloos werkende maar momenteel compleet falende gevuldepamperradar. Mevrouw wilde graag eens een voorjaarsbaby, maar dacht weer niet na over de daarbijbehorende herfst/winterzwangerschap en al haar zeer hardnekkige kwalen. Zucht. Hoest. Snotter.

De weekmenuut wordt trouwens 2, ik stel dan ook voor dat ik ter ere van die feestelijke gelegenheid weer eens mag smaken wat ik prepareer.


Photobucket

le nouveau bébé est arrivé

22+

Per 2 weken een postje schrijven dat gaan we niet doen (zoveel valt er bij een zwangerschap immers ook weer niet te melden), maar ik neem wel net als vorige keer zo vaak een foto. Het schetst toch altijd een leuk beeld van de evolutie van zo’n buikkindeken.

18 weken
Photobucket

20 weken
Photobucket

22 weken
Photobucket

(En daarmee zijn mijn outfits ongeveer op hoor, voor u denkt dat ik hier de hippe treze met veel kleedsels wil uithangen.)

De structurele echo hebben we ook achter de rug en was prima. Ik werd dankzij ongevraagd aan mijn buik pampelende stagiaires herinnerd aan hoe ‘object’ ge wordt als zwangere/bevallen deerne en kijk er alweer hélemaal naar uit, naar dat kraamgedoe. Pampers (en dan bedoel ik niet enkel voor de baby), vroedvrouwen die uw boezem kneden en richten, vragen naar uw toitletbelevenissen… Het was al ver in mijn herinneringen verzonken, maar het komt stilaan terug. Joy.

Af en toe slaat ook de schrik me om het hart, als in: hoe gaan we een herhaling van het vorige scenario vermijden, ik wil niet bevallen en KUNNEN ZE DAT KIND DAAR DEZE KEER NIET GEWOON UITHALEN??, maar ik doe mijn best om mijn kalmte te bewaren. En dat lukt serieus goed, maar ik meen mij ook te herinneren dat weeën zo wat remmingen en kalmtebewaringen – euhm – wegnemen. Dat wordt nog een leuke bedoening binnen een maand of 4.

Verder ben ik nog steeds geweldig moe (en dat met een doorslapend kind, het doet mij wel eens héél voorzichtig denken WAAR ZIJT GE NU WEER AAN BEGONNEN JONG??), gaat het nog steeds ontzettend veel te snel (hoe komt dat zeg, dat verschil met zwangerschap 1 die voorbij leek te kruipen?), heb ik keihard de milt als ik tegelijk zit en eet (hé! dat hoort anders wel nogal samen!) en vorderen we stilaan qua doopsuiker en kaartideetjes en al dat anders leuks. Ik kocht ook de eerste 2 bodietjes in maatje 50 (nope, ik ben zo geen zwangere die al zwijmelend een halve kleerkast voor de mini vult tegen de geboorte) en was ik vooral licht in shock over hoe klein die ook weer zijn. En daar zwom onze eersteling in, stel u voor…

Een naam is er nog niet, voel u nog steeds vrij om suggesties te doen trouwens. Ik weet dat reageren niet meer zo handig is door readers en smartphones en al, maar ik heb uw hulp nodig, snif.

Weekmenu

Week 10/11 – 16/11

Het moest er eens van komen, vorige week zaten we met een tegenvallend Meuske. Een kleine snuffeling in de blender volstond om ietwat dezelfde kleur uit te slaan als het sausje daarin en vervolgens de diepvries in te duiken om wat noodvoedsel op te diepen. Dit vond ik eigenlijk ook maar wat plattekes en de moussaka staat vandaag op het programma, benieuwd of hij haar versie overtreft. Maar even goede vrienden Jeroen, het kan niet altijd feest zijn!
de hulplijn, le nouveau bébé est arrivé

Hoe zal dat kindeke heten?

Ik schreef ooit al eens dit, weet u nog. Inmiddels moet ik helaas tot de vaststelling komen dat er sedertdien niet veel is veranderd. De jongensnaam was nadien – tja – op, en met de meisjesnamen was het niet veel beter gesteld. Mijn lief heeft zelf nog steeds weinig ideeën, maar vindt het wel onderhoudend om mijn zeldzame suggesties met weinig enthousiasme te onthalen. Met zijn “Hmmm, ik zou toch nog wat verder zoeken” en zijn “Mja, weet ge niets anders?” drijft hij mij stilaan tot wanhoop. Of beter: nog meer wanhoop, want hoewel ik heel veel namen mooi vind, is er quasi geen enkele die ik mijn eigen kind zou toebedelen. Weinig veranderd dus, u leest het al.

Nu heb ik tijdens die jaren wel voor beide geslachten enkele (stel u daar niet veel bij voor, het zijn er bedroevend weinig) namen bij op mijn ‘lijstje’ en dat zou een klein lichtpuntje kunnen zijn, ware het niet dat de namen helaas niet zo goed passen bij de naam van kind 1. Hop, bijkomend probleem dus. (Moeilijk, moi?) Er past trouwens niet veel bij Nino, wist u dat? Daar had ik destijds precies wat langer moeten over nadenken. Maar goed. Ergens vind ik het belangrijker dat we de naam écht mooi vinden dan dat hij past bij Nino, maar het zou natuurlijk ook kunnen dat ik gewoon soms koppig ben en stiekem mijn zin wil doordrijven…

Dus lieve lezers, laat u alstublieft eens hélemaal gaan. Gooi namen in de comments dat het een lieve lust is: de namen die u wel of niet mooi vindt, wel of niet gekozen heeft, de namen die de vrouw van uw slager aan haar kroost schonk of de namen waar de toffe en minder toffe vriendjes van uw kindertjes mee gezegend zijn. Ik wil alles horen, lezen, in de hoop dat er nog enkele suggesties mij gaan raken. Dat de kans groot is dat ik toch mijn goesting doe, dat moet u er bij nemen…

Shoot!

Weekmenu

Week 3/11 – 9/11

Zo, over tot de orde van de week. Mijn excuses voor het paswoordengedoe, ik weet dat dat eigenlijk niet echt bij het concept ‘bloggen’ past. Maar onder de paswoordjes schrijf ik over anderen, hetzij mijn zoon of hetzij mijn moeder, en die mogen bijgevolg best wat beschermd worden. Maar niet vergeten: ik bijt niet! Behalve in de volgende hopelijk heerlijke probeersels uit meneer Meus zijn ik-ben-de-tel-kwijt-hoeveelste boek…