Nino

Twee maanden Nino

Gaat dat hier nu heel de tijd over die baby gaan? Mja, mogelijks toch efkes, u moet mij dat vergeven. Receptjes, daar moet u alleszins nog even op wachten. Ik ben eigenlijk al zeer trots op het feit dat ik er in slaag minstens 5 dagen op de 7 een maaltijd op tafel te toveren (voor de andere 2 dagen verdienen de frituur en de plaatselijke pizzaman een eervolle vermelding). Dat het meestal iets is in de trant van gekookte patatjes met appelmoes uit een pot met een gebakken hamburgerke, dat nemen we er bij. Nu telt dat niet, kraamtijd, weet u wel.

2 maand Nino dus. En wat zegt ons dat?

Een overschrijding van de kaap van 4 kilo. Hij komt toch zeker zo’n 300gram per week bij. Een lage start dus aan 2.535kg geboortewicht, maar dat is niet zo erg, want hij volgt perfect zijn curve en dat is belangrijker. Dat ik daarvoor om de 2u mijn pamboobs moet bovenhalen vind ik persoonlijk wat minder aangenaam (nu ook ’s nachts, aarg!), maar soit. Het mag dan vaak gezegd worden dat borstvoeding zoveel gemakkelijker is, zo zeker ben ik daar niet van. Behoorlijk intensief, dat is het. Truth may be told.

Huilen doet hij niet vaak, ‘neuten’ wel. Meneer is regelmatig eens slecht gezind en dan merken we het wel. Het Kind heeft karakter.

Bijzonder leuk vind ik dat er nu meer interactie ontstaat: kijken en vooral ‘babbelen’. Hij experimenteert er op los met zijn stemgeluid en dat is geweldig. Moeder en vader zijn wel redelijk fun, maar de lichtjes aan het plafond voorlopig nog veel meer. Het is hem vergeven, want het zijn natuurlijk leuke lichtjes, aja.

Ik heb geprobeerd om wat mooie foto’s te nemen, maar het resultaat is maar matig. Het zijn namelijk belachelijk donkere dagen en wij hebben een donkere woonkamer. Ook had hij een veel schoner pakje aan, maar net voor de foto’s werden nogmaals de grenzen der pamper verkend. De pamper verloor. Maar kom, het model maakt veel goed natuurlijk (en dan heb ik het over de Zoon, niet over de moeder).

’t Is een schoontje, toch?

En nu moet u mij excuseren, want het Kind eet zijn handjes op. En u weet wat dat betekent.

14 Reacties

  • Katrien

    Schoon ventje, en dito kijkertjes!
    Elke 2u kan op groeispurtje wijzen, duurt een dag of 2 tegen dat je melkproductie bijgebeend is en dan “back to normal”

  • Caroline

    content om te lezen dat Nino zo goed vooruit gaat!

    en ik sluit mij aan bij de meerderheid,’t is een schoontje!

  • Lies

    Hij heeft absoluut een geweldig snoetje!
    Om de twee uur, dat ken ik. Allee, ik had wel het “geluk” dat ze ’s nachts maar om de drie uur ofzo at, maar dan moest ze overdag wel inhalen om aan haar “twaalf voedingen per dag” te geraken… Toch zeker anderhalve maand lang… Abnormaal is dat dus niet echt, zwaar en vermoeiend wel…
    Als je twijfelt of met vragen zit: laat een lactatiedeskundige komen. Dat wordt gedeeltelijk terugbetaald door de ziekenkas, en ik vond dat elke cent méér dan waard! Niet alleen als er iets mis is ofzo, hé, die geven met veel plezier antwoord op al je vragen en vertellen je er nog veel meer bij waarvan ik niet eens wist dat ik ernaar kón vragen…

  • Lieve

    Mja, ’s nachts was het ook om de 3u, maar sedert 2 nachten om de 2u. Ik hoop heel hard dat het tijdelijk is.

    ’t Was natuurlijk een klein kindje, ik vermoed dat dat er wel mee te maken heeft (veel in te halen + klein maagske).

  • Sandy

    Ik kan je ook zeer zeker de lactatiedeskundige aanraden. Klein Ventje kwam volgens de kinderarts te weinig bij na de tijd in het ziekenhuis en vond het aan te raden om ons te laten opvolgen.
    Mocht er ooit nog een tweede komen, dan zou ik het zo opnieuw doen, zo’n deskundige in huis…