de hulplijn,  Hummeltje,  overpeinzingen

Zap

Het vorige logje heeft mij op een idee gebracht. A cunning plan, haha! Volgens mij lezen hier toch enkele dames die het hele “eerste-kindje” proces al doorlopen hebben. En sta mij toe daar gebruik van te maken. Als ik mag? *kijk eens heel lief*

Zie je, ik weet ook wel dat er fora bestaan op het interweb waar je als zwangere deerne terecht kan met vragen en bezorgdheden. Maar ik weet ook dat dit gevaarlijke oorden zijn. Men denke aan *sidder en beef* Zappy, bijvoorbeeld. U heeft er ongetwijfeld wel al van gehoord. Misschien bent u er ook actief (geweest), er zullen heus ook wel normale dames vertoeven. Maar over het algemeen… Laat ons gewoon zeggen dat ik wist dat ik er beter weg zou blijven. Ik ben echt geen moeilijk meisje, maar heb wel een probleem met onverdraagzaamheid, te scherpe reacties, voor- of veroordelen. En dan kriebelen mijn vingers en kan ik het niet laten me toch te gaan moeien. Tegen beter weten in, hoor. BLIJF ER DAN WEG, hoor ik u denken. Natuurlijk. Easy-peasy.

En dan ben je zwanger, en mag je dat aan niemand vertellen. En surf je zo eens op het wereldwijde web. En ach, waarom niet, check je eens of er op babysites misschien vrouwen zijn die ongeveer net zover zijn als jij. Gewoon even checken, lezen. That’s all. Tot er plots een verhaal opduikt van een meisje dat ongewenst zwanger is en een pak psychische problemen heeft, en haar verhaal kwijt wil. En die genadeloos wordt afgeslacht omdat ze abortus overweegt.

Ja, u hoort het, ik kon het natuurlijk weer niet laten. Ik heb me aangemeld en gereageerd. I am so bloody predictable. Pas op: met redelijke, beleefde, zelfs begrijpende maar kordate bewoordingen. In een poging om de zotte wijven lieve dames van Zappy – die het meisje aanspraken als ware ze een rasechte seriemoordenares – even door mekaar te schudden. Heeft het iets uitgehaald? Ongetwijfeld niet. Het meisje is verdwenen en de dames roddelden stevig verder, elke ietwat genuanceerde reactie die er werd neergepend (want ik was gelukkig niet alleen) negerend. Dus deed ik wat ik bij voorbaat wist te zullen moeten doen: ik kapituleerde en schreef er niets meer neer. Mijn woorden kunnen niet op tegen zoveel hormonaal geweld. En ik vervloekte mezelf omdat ik in de val was gelopen.

Voel u nu aub niet ambetant als u actief bent op Zappy of denkt: “Ik zou dat kind ook wel eens mijn gedacht gezegd hebben”. Van mij mag dat allemaal. Het ligt gewoon in mijn karakter om tot in het absurde altijd redelijk en beleefd te proberen zijn. Ook tegen mensen die dat zelf niet zijn. Bovendien heb ik al iets teveel “realiteit” gezien om nog kortzichtig te reageren. Betreffende het voorbeeld: ik heb heel kort even abortusgesprekken moeten voeren. En wat ik daar allemaal gehoord heb, was 1000 keer erger dan wat het meisje schreef. Zij had tenminste angsten, zorgen en twijfels. Sommigen houden het bij: “Ja madam, we hebben maar 1 kinderkamer hé”. Ook heb ik in mijn andere jobs in alle lagen van de bevolking gewerkt, en was ik bijvoorbeeld na enkele jaren al bijna blij als een zwangere vrouw *alleen maar* rookte. Want ik heb het veel, maar dan ook veel erger geweten. Een prachtig klein jongetje bijvoorbeeld, dat niet kon rechtop zitten omdat zijn heupjes waren misvormd. Iets wat wel vaker voorkomt bij de zogenaamde coke-baby’s. En ik vind het vaak zo jammer dat mensen lijken te denken dat dit uitzonderingen zijn. Vieze marginale mensen die ergens in een uithoekje van uw stad wonen. Het spijt me, maar niets daarvan. De realiteit is zo divers, ze is niet optimaal of ideaal, dus we kunnen er maar beter mee leren omgaan. In plaats van en masse iemand te gaan bijna-lynchen die op een zwangerschapsforum durft toe te geven dat ze gisteren een sigaretje opstak.

Maar bon, tot zover de preek van de week.

Mijn cunning plan dus. Ik ga jullie als forum gebruiken, natuurlijk! Ik zal er een apart rubriekje voor maken, zodat mensen die denken “Lord no, weer gezaag over baby’s”, direct kunnen wegklikken. Als dat niet sympathiek is. Jullie zijn nu al heel erg bedankt voor de tips in het vorige stukje, maar er komt dus nog meer.

7 Reacties

  • Tamara

    Inderdaad, toen ik voor de eerste keer zwanger wou worden en was, zat ik (vrij vaak) op zappybaby. Tot ik het beu werd en me ook ergerde. Niet alleen aan de soms inderdaad groffe comments en zwartwitdenkers maar ook omdat er weinig ‘geluisterd’ werd, zeker als je met een serieuze vraag zat. Er werd ofwel gescholden, ofwel naast elkaar gepraat. Om het ook eens zwartwit uit te drukken 😉

    Tussen de bloggers inderdaad ervaren mama’s genoeg 🙂

  • Maantje

    Blijf er alsjeblieft over schrijven, Lieve! Hou je vooral niet in met al je twijfels en vragen en -door de ervaren moeder beschouwd als- dwaze kronkels of veronderstellingen. Ik ben namelijk dolblij dat allemaal te lezen, en te weten dat ik niet de enige zal zijn met dat soort kwesties als ik ooit op een dag ook eens zwanger mag worden. *grijns* (Hoewel, als jij dat hier goed allemaal neerschrijft, kan ik natuurlijk als intelligent en weldoordacht persoon overkomen. Dat klinkt ook wel aanlokkelijk.)

  • Evy

    Ik herken het, de wrevel op die fora. Ik vraag me af wat voor soort mensen daar hele dagen op zit. Ook ik ging soms een kijkje nemen als ik met vragen zat. Maar door de reacties heeft dat niet te lang geduurd. De blogmama’s zijn dan veel beter, zenne.

    For the record: wij hebben een wiegje voor de eerste paar weken in de living en een gewoon bedje voor op de slaapkamer. Als het babytje groter is, mag het slapen in het park. Of zo denken we dat het zal gaan…

    Geniet van je zwangerschap!!