Zaterdag: Burgers en rauwkost Zondag: Eten @ opa&E Maandag: Ovenschotel met champignons, prei en wortelpuree Dinsdag: Vervolg Woensdag: Spruitjes met spek en krieltjes -> Met veggie spekjes, helaas vindt ge die amper nog. Af en toe spring ik eens een Albert Heyn binnen en breng ik een lading pakjes mee, die de diepvries in vliegen. Die van de Vegetarische Slager zijn heel lekker.  Donderdag: Restjes Vrijdag: One pot pasta -> Ik gebruikte dit keer fettuccine ipv spaghetti, en ik heb wel veel meer vocht nodig. Maar verder: echt een toprecept! 

Zaterdag: Diepvriespizza met extra beleg Zondag: Opa op bezoek: mosselen/vispannetje met frietjes -> Wij bakken tegenwoordig frietjes in een airfryerdink. Dat bevalt goed.  Maandag: Salade met quinoa en fetakaas en linzenburger -> Ik ben daar nogal zot van. Eigenlijk eet ik zoiets heel vaak ’s middags ook. Enfin, ge kunt mij daar nooit mee straffen. De echtgenoot wel een beetje.  Dinsdag: Moeder op restaurant, vader en grootvader aten nog eens mosselen Woensdag: Vervolg eergisteren Donderdag: Spaghetti Bolognese Vrijdag: Vervolg

Virtueel en in het echt. Ondanks de drukte en de nodige procrastinatie op alle vlakken, zette ik tussendoor koppig door met het weekmenuten en het (ongeveer) bijhouden ervan. Het tabblaadje ‘overzicht’ bij weekmenu bovenaan leert u wat wij de voorbije maanden zoal aten. Nog steeds ontzettend boeiend is dat. Qua reviews hou ik het kort: het was allemaal lekker. En een pot minestrone, daar kunt ge een week van eten en bovendien ook nog uw diepvries mee vullen. Zo, terug welgekomen!

Ik hou niet van het laatste beeld dat, vrees ik, voor zolang ik leef in mijn netvlies staat gegrift. Het was heftig, adembenemend, vredig en vreselijk tegelijk. “Het spijt me dat ik zo kort uw moeder ben geweest”. Krak, zei mijn hart. Gisteren werd de zwaarste dag van mijn leven. Het was oneerlijk, veel te vroeg, veel te hard. Maar je lijden is vandaag niet meer… Je hoeft eindelijk niet meer wakker te worden. Met je laatste wensen daag je ons uit. “Draag geen zwart, ik hou van alle kleuren!” En waar we een blauwe kist beschilderd met wolkjes, korenbloemen, madeliefjes en een zon gaan vinden, dat weten we ook…

Voornamelijk voor mijzelf geschreven, maar u weet mij indien geïnteresseerd wel te vinden via 1 of ander kanaal, de comments of lieveberckmoes@hotmail.com.

Een nieuwke, wegens een ander onderwerp. U weet mij wel te vinden: Twitter, Facebook, comment of lieveberckmoes@hotmail.com.

Oh ja, de blog hangt nu gewoon zoals alle andere blogs te zweven op het wereldwijde web. Dat deed hij daarvoor natuurlijk ook, maar toen was er iets met thuishosting en portforwarding (sounds good hey?), waardoor hij niet overal wilde verschijnen. Updates zullen daardoor niet meer in uw Reader verschijnen (gesteld dat u die gebruikt natuurlijk). Dat is een beetje een rare boodschap, want als u louter via uw Reader leest en deze niets meer meldt, dan komt u hier natuurlijk niet meer kijken. Helaas kan ik daar nu niets meer aan doen. Voor wie hier wel toevallig passeert en terug updates wil krijgen, voeg abonnement http://www.ninfita.be/?feed=rss2 toe. Dat blijkt…

Om niet al mijn gezichtenboekvriendjes meer lastig te vallen met updates van de blogue, heb ik daar een klein paginaatje voor gemaakt. Juist gelijk Annelyse eigenlijk, vuile plagieerder dat ik ben. Vindt u het hier wel een beetje interessant, dan kan u aankondigingen van nieuwe postjes daar vinden. Klik hier ergens rechts daarvoor bij ‘Follow me’.

Geen zorg, ik ben geen paswoordenmens, maar bij deze maak ik even een uitzondering. Wie zot is van bevallingsverhalen, laat hier iets weten of mail mij op lieveberckmoes@hotmail.com.