In a matter of speaking

In kliniek 1 hadden wij onze doopsuiker uitgestald, maar na een dag moesten we al naar kliniek 2. Zo zat ik een dag na mijn bevalling al aangekleed in de auto met al mijn koffers om Gent te doorkruisen. Met de schrik van mijn leven, want mijn kind legde dezelfde tocht af in een couveuse met de ambulance. De doopsuiker gooiden we mee in de auto. In kliniek 2 werd ze niet meer uitgestald omdat we daar andere zorgen hadden. Het was ook een tweepersoonskamer en veel bezoek verwachtten we niet meer, toch niet om de geboorte te vieren. Wel om ons te steunen, maar daar horen vrolijke dingen als…

Saar had het meteen geraden, van waar ik de naam haalde. En ja hoor, het was de naam waar ik het hier over had. Zoals ik schreef, sloeg het lief niet groen uit bij het horen er van, dus zag ik mijn kans. We hebben er geen discussies over gehad. Hij is er vermoed ik gewoon stilaan aan gewend worden en lijkt er nu nogal in zijn nopjes mee. Mijn liefde voor de naam: ik vind hem enerzijds mooi, zacht en warm, maar anderzijds ook kort, sterk en krachtig. En eenvoudig, waardoor wij noch het kind 100 keer moeten herhalen hoe hij heet of hoe je dat schrijft. Geen absolute…

Vreemd hoe dat allemaal loopt… Dan zijt ge zwanger, loopt dat onverwachts allemaal niet zo vlot verder en zijn er zoveel mensen die met u meeleven. En dan zit ge met een boel onduidelijke medische zaken, die ge zelf niet altijd zo goed verstaat. En wilt ge wel antwoorden als mensen vragen wat er aan de hand is, maar is dat natuurlijk niet zo evident. Wegens nogal privé, maar ook allemaal onvoorspelbaar. Laat ons zeggen: de zoon doet het zeer goed. Hij heeft het moeilijk gehad, bij de zwangerschap of tijdens de geboorte, en dat zou misschien wat gevolgen kunnen hebben. Op motorisch vlak. Of misschien ook niet. Het is…

Ik had wat postjes klaar staan op voorhand, zo gaat dat natuurlijk. Een mens kijkt daar naar uit, naar dat kindje, en treft voorbereidingen. Bij deze deel ik af en toe iets met u, ok? En dan moet ge natuurlijk ook nog een kaartje hebben. Ik zie heel veel soorten kaartjes graag. Het lief houdt vooral van strak en minimalistisch. Ik vond dan weer het idee van iets interactiefs wel leuk. Een spelletje of een raadseltje in plaats van een ‘gewone’ aankondiging. We begonnen wat te brainstormen en samen te ontwerpen, het lief kocht een tekentablet en toverde daar dit resultaat uit. Ge ziet het graag of ge ziet het…